تبلیغات
دانشکده فوتبال - مطالب پزشکی در فوتبال
 
دانشکده فوتبال
دانش فوتبال خود را بالا ببرید
درباره وبلاگ
نظرسنجی
به نظر شما قهرمان مسابقات لیگ برتر فوتبال کشور در فصل 95-96 چه تیمی خواهد بود؟








- زیاد آب بنوشید

بسیاری از متخصصان معتقدند که کمبود آب بدن باعث گرفتگی عضلات می‌شود. نوشیدن مایعات برای افرادی که تمرین می‌کند فواید زیادی دارد.

- الکترولیت‌های بدن را تامین کنید

کمبود سدیم و پتاسیم در بدن باعث ایجاد گرفتگی عضلات می‌شود. می توانید مواد غذایی همچون موز مصرف کنید.

- ویتامین مصرف کنید

مطالعات نشان داده است که مصرف منیزیم، زینک ، ویتامین B ، D و E می‌تواند احتمال گرفتگی عضلات را کمتر کند.

- بپرید

هنگامی که عصب‌ها در عضلات خسته می‌شوند، گرفتگی عضلات ایجاد می‌شوند. پریدن و انجام حرکات پلیومتریک باعث می‌شود که این مشکل از بین برود.

- بدن را گرم و سرد کنید

قبل از تمرین کردن حتما بدن را گرم کنید و بعد از تمرین با انجام حرکات کششی بدن را سرد کنید.

درمان گرفتگی عضلات:

- محل گرفتگی را بکشید

می توانید با انجام ماساژور کشیدن عضلات گرفتگی را بر طرف کنید.

- استراحت کنید

بهتر است برای از بین رفتن گرفتگی فعالیت را متوقف کنید.

- به داروخانه مراجعه کنید

می توانید با کمک پزشک از داروهای ضد تورم استفاده کنید که درد را کمتر می‌کند.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

فوتبال در بین نوجوانان طرفداران زیادی دارد اما آسیب دیدگی‌های زیادی در این رشته رخ می‌دهند که باید پیش از وقوع، جلوی آنها گرفته شود.

 به نقل از Science daily، کودکانی که به هنگام فوتبال باهم برخورد می‌کنند و یا زمین می‌افتند، بیشتر دچار آسیب‌دیدگی‌ می‌شوند.

آسیب‌دیدگی‌ های شدید در فوتبال عبارتند از:

آسیب‌دیدگی‌ زانو و مچ

پسران بیشتر دچار آسیب‌دیدگی‌ مچ می‌شود. در ناحیه زانو، غالبا پارگی رباط صلیبی (ACL) ایجاد می‌شود اما پارگی ACL در دختران شایع‌تر است. این آسیب به دلیل ایستادن ناگهانی و یا پیچیدن ناگهانی ایجاد می‌شود.

پاشنه درد

این مشکل به دلیل آسیب‌ رسیدن به استخوان پاشنه ایجاد می‌شود. این آسیب را می‌توان توسط یخ یا داروهای ضد التهاب درمان کرد. کودکان می‌توانند از محافظ پاشنه استفاده کنند.

آسیب‌دیدگی‌ ناحیه سر ‌

آسیب‌دیدگی‌ ناحیه سر در بین فوتبالیست‌ها بسیار شایع است. این آسیب‌دیدگی‌ با برخورد بازیکنان با یکدیگر  ایجاد می‌شود. این آسیب‌ ممکن است باعث از هوش رفتن فرد شود و ممکن است روی کارایی مغزی تاثیر بگذارد.

آسیب‌دیدگی‌ صورت  و دندان

فوتبالیست‌ها می‌توانند از محافظ دهان برای جلوگیری از آسیب رسیدن به دندان استفاده کنند.

آسیب‌دیدگی‌ چشم

این آسیب‌دیدگی‌ در فوتبال شایع نیست اما ممکن است ایجاد شود. بهتر است فوتبالیست‌ها با آرامش بیشتری بازی کنند و قوانین بازی را به خوبی رعایت کنند تا کمتر این نوع آسیب‌ها ایجاد شود.

برای جلوگیری از آسیب‌ها در زمان بازی فوتبال، می‌توان کارهای زیر را نیز انجام داد:

ـ پوشیدن کفش های مناسب که لژ و انحنای آنها کافی باشد

ـ  استفاده از توپ‌هایی که ضد آب هستند

ـ  تمرین قبل از فصل برای رسیدن به آمادگی جسمانی کافی

ـ  استفاده از زمین‌های استاندارد

ـ  استفاده از تکنیک های مناسب به خصوص در زمان هد زدن





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
تغییر مسیرهای ناگهانی، برداشتن گام بیش از اندازه بزرگ، کش آوردن بیش از اندازه پا از عوامل به وجود آمدن درد ناحیه کشاله ران است



نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) هشدار داد که مکمل‌های تستوسترون می‌تواند مشکلات روانی و قلبی را به همراه داشته باشد.

 به نقل از پایگاه خبری یو.پی.آی، مکمل‌های تستوسترون و استروئید آنابولیک آندروژنی مرتبط می‌توانند در صورت سوءاستفاده منجر به تغییرات شخصیتی، حملات قلبی و ناباروری شوند.

بسیاری از افراد امروزه به منظور تقویت سلامت جسمی و جنسی خود از تستوسترون تزریقی، قرص و یا فرم ژلی آن استفاده می‌کنند.

استروئیدهای آنابولیک نسخه‌های مصنوعی از هورمون تستوسترون است که از نظر قانونی و پزشکی برای درمان بیماری‌هایی مانند تاخیر در بلوغ و بیماری هایی که باعث از دست رفتن عضلات می شوند مانند سرطان یا ایدز تجویز می‌شوند.

اما متاسفانه بسیاری از جوانان  و بزرگسالانی که در بدنسازی فعالیت دارند از این ماده سوء استفاده می‌کنند.

مصرف نادرست این ماده به ویژه در دوزهای بالا می‌تواند با تاثیر بر مغز، کبد و قلب بیماریها و شرایطی نظیر حمله قلبی، نارسایی قلبی، سکته مغزی، افسردگی، خصومت، پرخاشگری، مسمومیت کبدی و ناباروری مردان و همچنین علائم ترک، مانند افسردگی، خستگی، تحریک پذیری، از دست دادن اشتها، کاهش میل جنسی و بی خوابی را به دنبال داشته باشد.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

طبق مطالعات منتشر شده در مجله "جراحی استخوان و مفاصل" برنامه‌های جلوگیری از آسیب‌دیدگی‌ مچ پا می‌تواند تا 40 درصد میزان این آسیب‌دیدگی‌ را در فوتبالیست‌ها کاهش دهد.

به نقل از سایت MNT، آسیب‌دیدگی‌ در ناحیه پایین پا در بین فوتبالیست‌ها بسیار شایع است. آمارها نشان داده است که در سال 2015، 227 هزار و 700 نفر  در فوتبال مصدوم شده‌اند که بیش از 36 هزار نفر از آنها از ناحیه مچ پا آسیب دیده‌اند. این آسیب‌ها می‌توانند تا حدی جدی باشد که باعث کنار گذاشتن بازیکن برای هفته‌ ها یا ماه‌ها شود.

برنامه‌های جلوگیری زیادی برای مقابله با بروز این آسیب‌ها طراحی شده‌اند. در آنالیزهای جدید چهار هزار فوتبالیست مرد و زن مورد بررسی قرار گرفتند. مدیر این تحقیقات می‌گوید این اولین مطالعات درباره آسیب‌دیدگی‌ ناحیه مچ پا در فوتبالیست‌هاست و نشان می‌دهد که برنامه‌های جلوگیری می‌توانند بسیار موثر باشند.

مطالعات نشان داده است که برنامه‌های جلوگیری شامل ورزش‌های عصبی – عضلانی، تعادلی، قدرتی و کششی می‌شود و شامل استفاده از بریس و نوارهای محافظتی نمی‌شود.

نتایج به دست آمده از مطالعات می‌تواند به پزشکان کمک کند تا بهتر فوتبالیست‌ها را راهنمایی کنند. همچنین مربیان نیز می‌توانند از خطر آسیب‌دیدگی‌ بازیکنان خود جلوگیری کنند.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 12 فروردین 1395 :: نویسنده : انجمن مربیان فوتبال

انقباض شدید و ناگهانی در یک عضله یا گروهی از عضلات می باشد. کرامپ عضلانی تقریباً همه بازیکنان را گهگاه درگیر می کند. این انقباض اغلب بیش از چند دقیقه طول می کشد و عضله مبتلا را سفت و دردناک می نماید. کرامپ در هر عضله بدن ممکن است اتفاق بیفتد ولی بیشتر در عضلات پا رخ می دهد.



علل ایجاد کرامپ عضلانی

احتمالاً کاهش اکسیژن رسانی به عضلات و تولید مواد زائد شیمیایی در طول فعالیت ،از دست دادن آب و نمک زیاد به علت هوای گرم و یا تمرین شدید ، قرار گیری در وضعیت نامناسب بدنی به مدت طولانی و در مواردی نیز علت آشکاری برای آن نداریم.
با این حال کرامپ های عضلانی تنها عامل حملات دردناک نیستند، اگر شما دردهای عود کننده عضلانی در ساق پاهایتان به هنگام راه رفتن دارید باید با پزشکان مشورت کنید چون علت می تواند ایسکمی اندام تحتانی (اختلالی که در آن عروق خون رساننده به پا تنگ می شود) نیز باشد.

درمان اولیه در کرامپ عضلانی:

شامل کشش و مالش منطقه مبتلا و استفاده از کیسه آب گرم است. نوشیدن مقادیر زیاد مایع و خوراکی های نمک دار نیز می تواند موثر باشد.







نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

نوجوانان فوتبالیست باید در ابتدای کار حرفه‌ای خود تست آسم بدهند. در صورتی که این تست انجام نشود، سلامت این افراد به خطر می‌افتد.

  به نقل از سایت MNT، محققان دانشگاه لندن اعلام کردند از آنجایی که ورزشکاران زیاد به بدن خود فشار می‌آورند، به ریه‌های آن‌ها نیز فشار می‌آید. بنابراین آن‌ها در معرض آسم هستند و باید از این نظر چک شوند.

مدیر این تحقیقات می‌گوید: تست آسم فوتبالیست‌ها باید در سنین پایین‌تر انجام شود. آسم ورزشکاران باعث سرفه، عطسه، تنگی‌نفس و گرفتگی سینه می‌شود. ممکن است تورم در راه‌های تنفس آن‌ها باعث آسیب رسیدن به ریه‌های آن‌ها شود. فوتبالیست‌ها باید مرتبا تست آسم بدهند. در صورتی که نشانه‌های آسم در آن‌ها مشاهده شد، باید به خوبی درمان شوند و دارو مصرف کنند. هر دو یا سه سال یک بار باید آزمایش آسم انجام شود. این آزمایش حدود یک ساعت به طول می‌انجامد و حدود 200 پوند هزینه دارد.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

آسیب‌دیدگی‌ یکی از نگرانی‌های اصلی فوتبالیست ها است. درد زانو مشکل بیشتر افرادی است که تمرین می‌کنند. دانستن راه‌های درمان زانو درد می‌تواند به بازیکنان کمک کند.

  در صورتی که از زانو درد جلوگیری نشود ممکن است که به آرتروز تبدیل شود.

راه‌های زیر می‌تواند به پیشگیری و درمان زانو درد کمک کند:

1. قدرتمند کردن عضلات ران

تحقیقات نشان داده است که ضعیف بودن عضلات ران که به آنها عضلات چهار سر نیز گفته می‌شود باعث زانو درد می‌شود. هنگامی که این عضلات را قدرتمند کنید، زانوها ثبات بیشتری پیدا می‌کنند و بهتر می‌توانند وزن را تحمل کنند. انجام ورزش‌های قدرتی نادرست نیز باعث افزایش زانو درد می‌شود.

انجام حرکاتی همچون اسکات و کشیدن پاها می‌تواند به قدرتمند شدن عضلات پا کمک کند.

2. قدرتمند کردن عضلات لگن

علاوه بر قدرتمند کردن عضلات چهار سر ران، افزایش قدرت عضلات لگن نیز باعث کاهش زانو درد می‌شود. مطالعات اخیری که در مجله پزشکی ورزشی منتشر شده است نشان می‌دهد که 12 هفته‌ انجام ورزش‌هایی بر روی عضلات لگن دو تا پنج بار در هفته‌ باعث کاهش درد و افزایش کیفیت زندگی می‌شود. ورزش‌هایی که به قدرتمند شدن لگن کمک می‌کنند عبارتند از: کشیدن پاها از بغل و حرکت پل‌.

برای انجام حرکت پل بر روی کمر دراز بکشید. زانوها را خم کنید. به آرامی کمر را بلند کنید تا جایی که پاها و کمر با زانوها در یک راستا قرار بگیرد. دو ثانیه صبر کنید و دوباره کمر را پایین بیاورید.

3. بیشتر حرکت کنید

بیش از 50 مطالعه مختلف نشان داده‌اند که انجام ورزش باعث کاهش زانو درد می‌شود و کارایی را افزایش می‌دهد. تنها باید با پزشک خود مشورت کنید تا بفهمید چه نوع ورزشی برای شما مناسب‌تر است.

4. کفش‌های خود را عوض کنید

نوع کفش می‌تواند در کاهش زانو درد تاثیرگذار باشد.

بررسی‌ها نشان داده است کفی‌هایی که هلالی هستند می‌توانند تا حدودی از زانو درد بکاهند.

5. شنا کنید

انجام ورزش‌هایی که در آب انجام می‌شوند برای سلامت زانو بسیار مناسب هستند. انجام ورزش‌های آبی به افزایش قدرت و چابکی بدن کمک می‌کند. انجام این ورزش‌ها سه بار در هفته‌ و به مدت شش هفته‌ توصیه می‌شوند.

انجام ورزش‌های آبی به افزایش انعطاف پذیری و چابکی بدن کمک می‌کند.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

داشتن آسیب‌دیدگی‌ در نواحی مختلف بدن بازیکنان را از تمرین کردن باز می دارد و باعث می‌شود افراد از اعضای ضعیف بدن خود به هنگام تمرین استفاده نکنند. این در حالی است که تمرین کردن شانس خوبی برای قدرتمند کردن اعضای آسیب‌دیده بدن است.

  برنامه ورزشی برای 12 آسیب‌دیدگی‌ شایع  فوتبال به شرح زیر است:

1. التهاب فاشیای کف پا

برای درمان این آسیب‌دیدگی‌ می‌توان از حرکات پرس، وزنه و چرخاندن کتل بال استفاده کرد. این آسیب‌دیدگی‌ در ناحیه پاشنه و کف پا درد ایجاد می‌کند. افرادی که این آسیب‌دیدگی‌ را دارند نباید حرکاتی که با بالا رفتن پاشنه همراه هستند انجام دهند. ‌دوچرخه‌سواری برای این افراد تا زمانی مناسب است که رکاب دوچرخه‌ را دقیقا در قسمت هلالی پا قرار ندهند. چرخاندن کتل بال با انجام شنای سوئدی نیز می‌تواند با بالا رفتن ضربان قلب این افراد کمک کند.

2. پیچ خوردگی زانو یا مچ پا

استفاده از دستگاه‌های الیپتیکال، دوچرخه ثابت و حرکات ورزشی که در کنار دیوار انجام می‌شوند برای این افراد مناسب هستند. افرادی که این آسیب‌دیدگی‌ را دارند بیشتر دوست دارند حرکت به جلو یا عقب باشد نه به طرفین. بنا‌بر‌این دویدن برای این افراد مناسب نیستند.

می توانید از دستگاه‌های الیپتیکال که هیچ وزن اضافی به بدن وارد نمی‌کنند، استفاده کنید. دوچرخه‌سواری نیز برای این افراد بی خطر است. به صورت ممتد بر روی این دستگاه‌ها ورزش نکنید. از ورزش‌های کوتاه مدت، شدید نیز می توانید استفاده کنید. از ورزش‌های ایزومتریک مانند ورزش‌های نشسته کنار دیوار استفاده کنید.

3. درد در استخوان ساق پا

وزنه زدن یا انجام ورزش‌های کوتاه مدت و شدید برای این آسیب‌دیدگی‌ مناسب است. اگر از پایین تنه زیاد استفاده کنید. این قسمت از بدن آسیب می‌بیند. هنگامی که ورزش‌های قلبی – عروقی انجام می دهید مراقب باشید که کمتر بر ساق پا فشار بیاورید. دویدن برای این افراد زیاد مناسب نیست، اما انجام شنا یا دوچرخه‌سواری هر دو خوب هستند. ورزش‌های قلبی – عروقی با شدت کم را انجام دهید.

4. شکستگی دست

ورزش اسکات برای این افراد مناسب است. تمرین هایی که این افراد می‌توانند انجام دهند بستگی به جای شکستگی دارد. اغلب شکستگی‌ها در نزدیکی قسمت پایانی دست است. تمرین های ایزومتریک نیز برای این افراد مناسب هستند. حرکت ورزشی YTW نیز بسیار مفید است. برای انجام این حرکت روی شکم بخوابید. قسمت سینه را از زمین بلند کنید و دست‌ها را یک بار با زاویه 45 درجه بالای سر، یک بار عمود بر بدن در کنار سینه‌ها و یک بار به صورت خمیده از ناحیه آرنج نگه دارید. در حال انجام این حرکات بدن شما شکل حروف انگلیسی YTW را به خود می‌گیرد.

5. کشیدگی همسترینگ

شنا و کشیدن پاها برای این مشکل مناسب هستند. بیشتر حرکات تمرینی که پایه و اساس آنها بر حرکت پاها است، برای این افراد مناسب نیستند. حتی دوچرخه‌سواری نیز برای این افراد مناسب نیست، زیرا باعث کشیده شدن همسترینگ می‌شود. شنا انتخاب مناسبی برای این افراد است به خصوص کرال سینه که بیشتر با حرکات دست و بالاتنه همراه است. از دستگاه‌های اکستنشن پا برای ورزش دادن عضلات چهار سر ران استفاده کنید. با این حال هر زمان که احساس کردید درد دارید این ورزش را متوقف کنید.

6. پارگی ACL/MCL

ورزش‌های مناسب برای این آسیب‌دیدگی‌ پلانک، دوچرخه ثابت و حرکت کلم (CLAM) هستند. بسیاری از افرادی که آسیب‌دیدگی‌ در ناحیه رباط‌های ACL و MCL پیدا می‌کنند بعد از چند سال پای آسیب‌دیده شان کوچک‌تر از پای دیگر می‌شود، زیرا آن را کمتر حرکت می‌دهند. برای انجام ورزش بر روی پا لازم نیست که زیاد زانو را خم کنید. می توانید بر روی لگن باسن و میان تنه تمرکز کنید. برای مثال در حرکت پلانک یا کلم ناحیه لگن حرکت می‌کند. برای انجام کلم به پهلو بخوابید کمی زانوها را خم کنید. با باز کردن پاها زانوها را از هم دور کنید پنج ثانیه صبر کنید و دوباره آنها را به هم نزدیک کنید.

7. سندرم IT‌

برای این مشکل می توانید حرکت اسکات انجام دهید یا بر روی ماشین پله تمرین کنید. IT رباطی است که در قسمت بیرون ران‌ها کشیده شده است. در حالی که پاها را زاویه 45 درجه به سمت بیرون قرار داده‌اید حرکت اسکات انجام دهید. از فشار بر روی پاشنه پا برای بالا آمدن استفاده کنید.

8. پارگی آشیل

افرادی که پارگی آشیل داشته اند می‌توانند ورزش هایی برای قدرتمند کردن میان تنه و کمر انجام دهند. می توانید بر روی دوچرخه ثابت نیز فعالیت کنید.

9. آسیب‌دیدگی‌ آرنج

این آسیب‌دیدگی‌ در بین تنیس بازان و گلف بازان شایع است. شنای سوئدی برای این آسیب‌دیدگی‌ مناسب است. این آسیب‌دیدگی‌ باعث می‌شود که به هنگام خم کردن بازو درد داشته باشید. البته در حرکت شنا باید فشار را از روی آرنج بردارید و وزن را بر روی شانه‌ها بیاندازید.

10. پارگی بافت ماهیچه‌ای ساق پا

دستگاه روئینگ، اسکات، لانژ و کشیدن پاها برای این آسیب‌دیدگی‌ خطر ساز نیستند. ورزش‌هایی که وزن بدن در آنها بر روی پاشنه پا بیافتد برای این آسیب‌دیدگی‌ مشکلی ایجاد نمی‌کنند.

11. درد در ناحیه پایین کمر

پرس پا و دوچرخه‌سواری هر دو برای این آسیب مشکلی ایجاد نمی‌کنند، هنگامی که کمر درد دارید بهتر است که بدن را حرکت دهید. ورزش‌های هوازی که شدت کمی دارند دوچرخه‌سواری و ورزش‌های الیپتیکال برای این آسیب‌دیدگی‌ مشکلی ایجاد نمی‌کنند. پرس‌هایی که ایستاده را از بالای سر انجام می‌شوند مناسب نیستند. انجام اسکات در حالی که با وزنه باشد و فشار زیادی به شانه‌ها بیاورد مشکل ایجاد می‌کند، زیرا به ستون فقرات نیز فشار می‌آورند.

12. آسیب‌دیدگی‌ عضله گرداننده شانه

اگر این آسیب‌دیدگی‌ خفیف باشد می توانید ورزش‌های الیپتیکال انجام دهید. می توانید برای ورزش کردن در این شرایط روی یک نیمکت بر روی شکم بخوابید و دست‌ها را به طرفین دراز کنید. ابتدا بدون وزنه این حرکت را انجام دهید و کم کم تا دو کیلوگرم وزنه اضافه کنید. می توانید حرکت اسکات یا پرس پا را انجام دهید.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکی از دلایل گرفتگی عضلات بعد از تمرین، نداشتن تمرین مرتب و معمول است که در طول روز باید توسط فرد انجام شود که شایع‌ترین این گرفتگی، دردهایی است که فرد بعد از تمرین دچار آن می‌شود.

  عامل دومی که ممکن است منجر به گرفتگی و درد عضلات پس از تمرین شود، عدم آمادگی شخص است که در آن فرد به دلیل عدم انعطاف‎پذیری و استقامت لازم در انجام تمرینات ، دچار تنش‎ها، انقباضات و اسپاسم‎های شدید عضلانی می‎شود.

  علل سومی نیز وجود دارد که فرد در مواجهه با آن‎ها باید به پزشک متخصص و معتمد و یا ارتوپد مراجعه کند. این عوامل، دردها و پارگی‎های عضلانی، پارگی‎های تاندونی و رباطی هستند که خارج از دو مقوله قبلی و گرفتگی‎های معمولی است که برای بازیکن بوجود می‎آید.

وی بیان کرد: اولین نشانه گرفتگی عضلات در بازیکنان پس از تمرینات ورزشی، درد ملسی است که به وجود می‌آید و انقباضات شدید عضلانی وی اجازه برخی فعالیت‎ها مثل نشستن، برخاستن و خوابیدن را به فرد نمی‎دهد.

  راه‎های کاهش درد عضلانی ناشی از تمرین : این دردهای عضلانی، روش‎های ساده درمانی دارند که در طول روز و هفته فرد می‎تواند در منزل آن‎ها را انجام دهد.

  یکی از راه‌ها این است که تمرین فرد به تمرین روزانه و معمول تبدیل شود؛ یعنی این‎که فرد روزانه با سرعت بسیار کم و مطمئن تمرین کند و از تمرینات بسیار سنگین، سرعتی و انفجاری خودداری کند. بنابراین بهترین راه این است که فرد تمرینات را به صورت سبک و روزانه آغاز کند که این تمرینات باعث گرفتگی‎های عضلانی شدید نشود.

  راه دیگر، استفاده از یخ‎درمانی است. توصیه می‎شود در موارد دردهای عضلانی به‌خصوص اسپاسم‎های شدید، پس از شروع گرفتگی و درد، تعدادی قالب یخ درون کیسه‎ای ریخته شود و تا 72 ساعت روزانه 20 دقیقه در موضعی که دچار گرفتگی است، مانند عضلات ساق پا، گردن و یا هر جای دیگر قرار دهد و این کار را دو تا سه بار به مدت هر بار 20 دقیقه انجام دهد. این کار باعث می‎شود، درد و ورم ناحیه کاهش یابد.

  پس از گذشت این 72 ساعت، فرد می‌تواند عملیات گرما درمانی را آغاز کند. به این معنا که پس از پایان سه روز، از روش کمپرس یا دوش آب گرم و سونا و جکوزی استفاده کند تا درد را التیام بخشد.

راه سوم کاهش این نوع دردها، راه‌کار سوم، داروهای ضد درد و آرام‌بخش هستند. داروهایی مثل آسپرین، استامینوفن، بروفن و ... از جمله داروهایی هستند که میزان گرفتگی عضلات را کاهش می‎دهند که البته مصرف تمام این داروها باید با تجویز و مشورت پزشک باشد.

  افراد همچنین می‌توانند قبل از تمرین از پمادهای گرم‌کننده مانند پیروکسیکام که داروهای گرم‌کننده بافت عضلانی هستند، استفاده کنند. شخص در اولین جلسه تمرینی پس از گرفتگی عضلانی، باید بتواند خوب گرم کند و گرفتگی بافت را به حداقل برساند که راه این امر استفاده از داروها و پمادهایی از این قبیل است.

  راه‌کار چهارمی نیز جهت این امر وجود دارد که کمتر متداول است: این راه‌کار استفاده از تجهیزات پزشکی و موضع‎بندی‎های طبی است که جهت گرفتگی است و در مواقع خیلی ضروری و شدید با مشورت پزشک می‌توان از آن‎ها استفاده کرد.

  آیا استفاده از کافئین قبل از تمرینات ورزشی از درد جلوگیری می‎کند؟  در کل خاصیت کافئین باعث شادابی و نشاط می‎شود و در ورزش‎هایی که به تمرکز نیاز دارند، نباید این ماده را استفاده کرد.

  از آن جا که کافئین باعث شادابی و نشاط می‎شود و خستگی را به تاخیر می‌اندازد و باعث بالا بردن استقامت بدن می‎شود، افراد از این ماده استفاده می‎کنند ولی در مجموع جهت رفع گرفتگی به‌صورت قطعی، نمی‌توان روی این ماده حساب و تمرکز کرد.

  با این حال موادی مانند ویتامین "C" (اسیداسکوربیک) می‎توانند به این امر کمک کنند چرا که برخی گرفتگی‎ها ناشی از عدم آمادگی و تولید اسیدلاکتیک در بدن است و ویتامین "C" نیز می‎تواند اسیدلاکتیک بدن را به حداقل برساند. بنابراین به افراد توصیه می‎شود که در چنین مواردی از شربت آبلیمو، پرتقال یا کیوی که دارای ویتامین "C" هستند، استفاده کنند چرا که در کاهش دردهای عضلانی نقش موثری دارند.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 21 خرداد 1394 :: نویسنده : انجمن مربیان فوتبال

به هنگام تمرین معمولا بازیکنان  احساس درد می‌کنند اما این درد ممکن است خوب یا بد باشد. هر بازیکنی باید تفاوت این دو نوع درد را بداند.

  درد، زبان بدن است که به ما اعلام می‌کند اتفاقی در بدن افتاده است. با این حال درد خوب و درد بد به هنگام تمرین کردن با یکدیگر متفاوت است. بازیکنان اگر بتوانند تفاوت این دو نوع درد را با هم تشخیص دهند، می‌توانند از آسیب‌دیدگی‌ جلوگیری کنند.

* درد خوب

این درد باعث می‌شود که بالا رفتن و پایین آمدن از پله‌ها سخت شود، بعضی از عضلات می‌سوزند. شما این درد را در عضله‌ای احساس می کنید که به هنگام تمرین بر روی آن تمرکز کرده‌اید. در واقع روز بعد از تمرین معمولا این درد در عضلات ایجاد می‌شود.

برای مثال اگر روزی 50 دراز و نشست رفتید و در ماهیچه‌های شکم احساس درد کردید. این درد خوب است اما اگر در کمر احساس درد کنید باید طریقه تمرین  کردن خود را اصلاح کنید. به طور کلی درد و سوزشی که کمتر از 48 ساعت بعد از تمرین  ایجاد شود معمولا خوب است.

* درد بد

دردی که بسیار شدید باشد و تنها در یک نقطه از بدن ایجاد شود ممکن است بد باشد. دردهای بد چند نوع هستند:

1 – کشیدگی عضلات

اگر ناگهان احساس انقباض در عضلات داشته باشید ممکن است دچار کشیدگی عضله شده باشید. اگر این درد احساس شد باید تمرین  را متوقف کنید تا عضله ترمیم شود. اگر درد بیشتر از دو هفته‌ در بدن باقی بماند و با هر حرکت کوچکی احساس شود معمولا خوب نیست.

2 – درد در مفاصل

اگر ناگهان درد شدیدی در کمر یا سوزش و درد در مفاصل احساس کنید ممکن است به آنها فشار آمده باشد. درد در مفاصل نشان می‌دهد که عضلات یا بافت‌های نرم اطراف مفاصل همچون غضروف و تاندون‌ها نمی‌توانند کاملا فشار را جذب کنند.

3 – دردی که افزایش می یابد

هر گونه دردی که با گذشت زمان افزایش می یابد و بدتر می‌شود بد است. اگر چنین دردی احساس کردید تمرین  را متوقف کنید و با پزشک مشورت کنید. به طور کلی دردهایی که آسیب‌دیدگی‌ ایجاد می‌کنند معمولا بر اثر استفاده بیش از حد از عضلات یا مفاصل به وجود می‌آیند.

برای جلوگیری از درد باید قبل از تمرین  بدن را گرم کرد. گرم کردن بدن باعث افزایش انعطاف پذیری و انبساط عضلات می‌شود و احتمال آسیب‌دیدگی‌ را کاهش می‌دهد. بازیکنان باید به زبان بدن توجه کنند و در صورت ایجاد درد به تمرین را متوقف کنند.



** جهت ثبت نام در انجمن مربیان و بازیکنان فوتبال ایران و خرید فیلمهای آموزشی فوتبال اینجا را کلیک کنید**





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

آسیب دیدگی غضروف زانو knee-catilage injury

اگر می خواهید در مورد آسیب دیدگی غضروف زانو اطلاعات جامع و کامل دریافت کنید این مطلب را مطالعه کنید که درباره پیشگیری, درمان, علائم و نشانه ها و… صحبت شده است.

 

تعریف:

صدمه به غضروف زانو واقع در بالای استخوان درشت نی (استخوانی که از زیر زانو تا مچ پا می باشد).صدمات غضروف زانو غالبا همراه دررفتگیهای استخوان کشکک یا کشیدگیهای رباطی زانو خواهد بود.بعضی اوقات جهت تشخیص صدمات زانو مقدم به درمان محافظه کارانه می باشند،دچار ابهام میشویم.

 

قسمتهای درگیر بدن:

غضروف قسمت فوقانی درشت نی که به طور طبیعی نیروی اعمال شده به زانو را جذب می کند.

مفصل زانو.

رباطهایی که به زانو استحکام می بخشند.

بافت نرم شامل اعصاب،لایه های پردهای زلالی،لایه ضریع،عروق خونی،عروق لنفاوی و کسیه های زلالی مفصل زانو.

 

علائم و نشانه ها:

درد و حساسیت در زانو،مخصوصا وقتی وزن را تحمل می کند.

قفل شدن مفصل زانو.

خالی شدن زیر زانو.

وجود مایع در داخل مفصل زانو.

 

علل به وجود آورنده:

ضربه مستقیم به زانو.

استفاده بیش از حد و مداوم از مفصل زانوی اسیب دیده.

پیچیدگی یا انقباض عضلانی شدید.

 

افزایش خطر در اثر:

ورزشهای پربرخورد مخصوصا فوتبال.

چاقی.

سوء تغذیه.

سابقه صدمه زانو.

ضعف عضلانی.


نحوه پیشگیری:

قدرت عضلانی را با استفاده از تمرینات مناسب افزایش دهید.

از انجام تمرینات مداوم روی سطوح اسفالت و سایر سطوح ناهموار خودداری کنید.

بدن خود را قبل از تمرین یا مسابقه کاملا گرم گنید.

اگر سابقه صدمه قبلی زانو دارید،مفصل زانو را قبل از تمرین یا مسابقه بانداژ کنید.

 

مراقبتهای بهداشتی مناسب:

درمان پزشکی زیر نظر پزشک متخصص.

چراحی برای ترمیم مینیسک آسیب دیده،معمولا مفصل نگاری لازم است.دستگاه مفصل نگاری وسیله تار نوری است که انتهای آن چراغ دارد و برای دیدن داخل مفصل وسیله مناسبی است.

مراقبت از خود طی درمان پس از جراحی.

فیزیوتراپی و توانبخشی بعد از جراحی.

 

معیارهای تشخیصی:

مشاهده علائم.

داشتن سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی توسط پزشک.

پرتو نگاری زانو جهت تشخیص شکستگی.

مفصل نگاری برای دیدن صدمات زانو که علائم صدمات غضروفی را در بعضی از صدمات نشان می دهد.

 

عوارض ممکن:

ناتوانی مداوم،بی ثباتی زانو و درد بدون جراحی.

تغییرات ملتهب در سالهای بعد،اگر چه جراحی انجام شده باشد.

استعداد و امادگی برای صدمات مکرر زانو.

عوارض بعد از جراحی شامل خونریزی داخل مفصل زانو،عفونت زخم جراحی و ترمیم تدریجی.

 

نحوه درمان

کمکهای اولیه:

از دستور العمل rice که مخفف حروف استراحت،یخ،بانداژ فشاری و بالا نگه داشتن عضو می باشد،پیروی کنید.

شخص را با یک پتو گرم نگه دارید تا احتمال بروز شوک کاهش یابد.

بدون حرکت و جابه جایی زانو اسیب دیده،لباسها را در آورید.

از آتل یا بند جهت بی حرکت کردن لگن،زانو و مچ پا قبل از حمل مصدوم استفاده کنید.

مراقبتهای مداوم در طی مراحل بعد از جراحی:

تا پزشک دستور نداده است با چوب زیر بغل راه بروید.

بعد از برداشتن گچ از یک باند کشی،حفاظهای حرارتی،لامپهای حرارتی یا کمپرس اب گرم جهت تسکین درد محل جراحی استفاده کنید.

زانوی مصدوم را با باند کشی ببندید.

ماساژ ملایم دهید تا ایجاد راحتی کرده و تورم را کاهش دهید.

جراح ممکن است در جلسات معاینه بعد از جراحی،مایع جمع شده در مفصل زانو را بکشد.


دارو درمانی:

برای ناراحتیهای جزئی می توانید از داروهای بدون نسخه نظیر آسپرین،استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید.

پزشک ممکن است در صورت نیاز داروهای ضد درد قوی تجویز کند.

 

فعالیت:

تدریجا به سطح فعالیت قبلی برگردید. زمانی که دامنه حرکتی و قدرت زانوی مصدوم برابر با طرف سالم شد،می توانید به سطح فعالیت قبلی برگردید.

رژیم غذایی:

طی درمان غذای متعادل شامل پروتئین اضافی نظیر گوشت،ماهی،ماهی،مرغ،پنیر،شیر و تخم مرغ مصرف کنید.افزایش مصرف مواد رشته دار و مایعات از یبوستی که ممکن است ناشی از کاهش فعالیت باشد جلوگیری خواهد کرد.

 

توانبخشی:

تمرینات توانبخشی را در زور اول بعد از جراحی بودن انداختن وزن روی زانو شروع کنید.

تمرینات توانبخشی روزانه را وقتی حرکت راحت انجام شد،شروع کنید.

از ماساژ یخ به مدت 10 دقیقه قبل و بعد از تمرین استفاده کنید.

 

با پزشک تماس بگیرید در صورتی که:

علائم صدمه به غضروف زانو داشته باشید.

علائم زیر بعد از جراحی رخ دهند:

-درد فزاینده،تورم،قرمزی،ترشح یا خونریزی از محل جراحی

-علائم عفونت (سردرد،دردهای عضلانی،سرگیجه یا احساس ناخوشی عمومی و تب)

-تهوع یا استفراغ





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

تعریف کشیدگی عضلانی کشاله ران : صدمه به عضلات یا زرد پی های کشاله ران

عضلات، زردپی ها و استخوانها شامل واحدهایی می باشند که این واحدها استخوان های لگن را محکم کرده و اجازه حرکت به آنها را می دهند. یک کشیدگی عضلانی در ضعیف ترین قسمت واحدها اتفاق می افتد.

کشیدگی عضلانی بر سه نوع می باشد:

خفیف (درجه 1):عضله اندکی کشیده می شود بدون اینکه رشته های عضله یا زرد پی پاره شوند.اختلال در قدرت دیده نمی شود.

متوسط (درجه 2): پارگی رشته های عضله،زرد پی یا محل اتصال به استخوان که قدرت در این مرحله کاهش می یابد.

شدید (درجه 3): پارگی محل اتصال استخوان،زردپی،عضله یا جدا شدن کامل تارها کشیدگی عضلانی شدید نیاز به ترمیم و جراحی دارد.کشیدگی های مزمن در اثر کار بیش از حد عضله اتفاق می افتد و کشیدگی های عضلانی حاد به علت ضربه یا صدمه مستقیم یا فشار بیش از حد به وجود می آید.

قسمت های درگیر بدن:
زردپی ها و عضلات ناحیه کشاله ران شامل عضلات شکمی،لگنی و ران
استخوانهای ناحیه کشاله ران،شامل استخوانهای لگن،ستون فقرات استخوان ران (فمور)
بافت نرم اطراف محل کشیدگی عضلانی شامل اعصاب،لایه ضریع،عروق خونی و عروق لنفاوی
علائم و نشانه ها:
درد در ناحیه کشاله ران یا حرکت یا کشیدگی پا در مفصل لگن
انقباض متشنج عضلانی در عضلات شکم یا ران
تورم ناحیه کشاله ران
ضعف قدرت (در کشیدگی عضلانی متوسط و شدید)
صدای خش خش،وقتی ناحیه مصدوم تحت فشار یا انگشتان قرار گیرد.
آهکی شدن عضله یا زرد پی (قابل مشاهده با پرتو نگاری).
صدمه شدید یا نیروی سنگینی که به واحدهای عضله و زرد پی در کشاله ران اعمال می شود.
افزایش خطر در اثر:
ورزشهای پر برخورد
ورزشهایی که استارت سریع نظیر دوومیدانی دارند.
هر مشکل قلبی عروقی که منجر به کاهش جریان گردش خون گردد.
داشتن سابقه پزشکی از هر اختلال پزشکی و از هر واحد اختلال خونی
چاقی
سوء تغذیه
صدمه قلبی به ناحیه کشاله ران
شرایط عضلانی ضعیف
نحوه پیشگیری:
شرکت در برنامه ای بدنسازی متناسب با رشته ورزشی
قبل از تمرین یا مسابقه بدن را گرم کنید.(مخصوصا با حرکات کششی در ناحیه کشاله ران)
مراقبتهای مناسب بهداشتی:
تشخیص پزشک
مراقبت از خود در طی دوران توانبخشی
فیزیوتراپی(در کشیدگی های متوسط و شدید )
جراحی (در کشیدگیهای عضلانی شدید )
معیارهای تشخیصی
مشاهده علائم
داشتن سابقه پزشکی و معاینه توسط پزشک
پرتو نگاری لگن مصدوم،ران و مفصل ران جهت تشخیص شکستگیهای احتمالی
عوارض ممکن:
اگر فعالیت زود از سر گرفته شود ممکن است رمان بهبودی طولانی گردد
آمادگی برای صدمه مکرر
مفصل لگن بی ثبات و ملتهب به دنبال صدمه مکرر
التهاب محل اتصال استخوان
ناتوانی همیشگی و مداوم
نحوه درمان:
از دستورات پزشک که مکمل در مان می باشد پیروی کنید.
کمکهای اولیه:
از دستور العمل rice که مخفف استراحت،یخ،بانداژ فشاری و بالا نگه داشتن عضو می باشد پیروی کنید.
مراقبتهای مداوم:
ماساژ یخ 3 یا 4 بار در روز و هر بار 15 دقیقه
بعد از 24 ساعت اول اگر احساس گرما بهتر از یخ بود از گرما (لامپهای حرارتی،کیسه های آب گرم و ….)به جای یخ استفاده شود.
کشاله ران مصدوم را بین فواصل درمان،با باند کشی محافظت کنید.
درمان داروئی:
برای ناراحتی جزئی می توانید از آسپرین،استامینوفن یا ایبو پروفن،پمادها و روغن های موضعی استفاده کنید.
تزریق بی حسیهای موضعی طولانی اثر در جهت کاهش درد تزریق کورتیکواستروئید در جهت کاهش التهاب.
فعالیت:
در موارد کشیدگی عضلانی متوسط یا شدید حداقل 72 ساعت با پوب ززیر بغل راه بروید.
فعالیتهای طبیعی خود را تدریجا از سر بگیرید.
رژیم درمانی:
طی دوره درمان غذای متعادل شامل پروتئین اضافی گوشت گاو،ماهی،مرغ،تحم مرغ،پنیرو شیر مصرف نمایید.افزایش مواد رشته دار و مایعات از یبوست ناشی از کاهش فعالیت جلوگیری خواهد کرد.
توانبخشی:
تمرینات روزانه توانبخشی را وقتی نیازی به بانداژ نگه دارنده نبود آغاز کنید.



** جهت ثبت نام در انجمن مربیان و بازیکنان فوتبال ایران و خرید فیلمهای آموزشی فوتبال اینجا را کلیک کنید**





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

آسیب‌دیدگی‌ غضروف زانو دربازیکنان منجر به عمل جراحی می‌شود که راه درمانی نامطلوبی است. محققان در حال بررسی راه‌های جدید برای رفع این مشکل هستند.

  آسیب‌دیدگی‌ ناحیه زانو یکی از مشکلات شایع در بین فوتبالیست هاست. بازیکنان حر‌فه‌ای و بازیکنان آماتور معمولا به این نوع آسیب‌دیدگی‌ دچار می‌شوند.

جراحی‌هایی که برای درمان مشکلات در ناحیه زانو به ویژه ترمیم غضروف انجام می‌شوند معمولا فرضیه زیادی دارند و سختی‌های بعد از عمل جراحی برای بازیکنان ایجاد می‌شود. حتی بعد از عمل جراحی نیز ممکن است دوباره غضروف تحلیل برود و باعث ایجاد آرتروز شود.

محققان دانشگاه "لوا" در حال تحقیق در این زمینه هستند تا بتوانند راهی ساده‌تر و ارزان‌تر برای ترمیم غضروف زانو پیدا کنند.

مدیر این تحقیقات می‌گوید: ما هیدروژل خاصی تولید کرده‌ایم که می‌تواند آسیب‌دیدگی‌ غضروف را ترمیم کنند و باعث تقویت آن شود. این ژل در زانو تزریق شده و باعث جلوگیری از ابتلا به آرتروز و برطرف کردن نیاز به جایگزینی کشکک زانو می‌شود.

نتایج تحقیقات انجام شده در مجله "آرتروز و رماتیسم شناسی" منتشر شده است.

تیم تحقیقاتی پیش از این سلول‌هایی را در غضروف پیدا کرده بودند که قابلیت رشد و تبدیل به بافت‌های جدید غضروفی را دارند. این کشف بسیار شگفت آور بود زیرا غضروف جزو معدود بافت‌هایی در بدن است که به خودی خود قابلیت ترمیم ندارد. تیم تحقیقاتی همچنان فاکتورهایی که عامل رشد و گسترش این سلول‌ها می‌شوند را نیز کشف کردند.

هیدروژلی که توسط محققان ساخته شده، باعث تحریک فاکتورهای مربوط به رشد می‌شود، در نتیجه‌ بافت‌های جدید غضروفی ساخت می‌شوند.

مدیر این تحقیقات می‌گوید: این پروسه نتیجه‌ مطلوبی داشت. غضروف‌هایی که ساخته می‌شوند با غضروف‌هایی که آسیب ندیده بودند متحد می‌شوند و یک غضروف نرمال را ایجاد می‌کنند. غضروف جدید به اندازه غضروف عادی قوی است. با این حال فعالیت فیزیکی و فیزیوتراپی که بعد از تزریق ژل انجام می‌شود می‌تواند باعث پیشرفت کارایی فیزیکی زانو شود. در حال‌ حاضر درمانی غیر از تعوض مفصل زانو وجود ندارد. این نوع درمان برای بیماران جوان مناسب نیست زیرا در صورت انجام آن باید چندین مرتبه این کار را تا پایان عمر تکرار کنند. در این مطالعات ما سعی کردیم راهی پیدا کنیم تا بدن از توانایی‌های خود برای ترمیم استفاده کند. ما فهمیدیم که غضروف پتانسیل‌ ترمیم شدن را دارد. در حال‌ حاضر برای این که هیدروژل را به یک راه درمانی متداول تبدیل کنیم، باید بیشتر روی افزودن فاکتورهای رشد به آن تلاش کنیم.

محققان از ابتدای شروع این مطالعات تلاش کردند تا از تکنولوژی‌های به روز برای پیش بردن پروژه‌ استفاده کنند.

مدیر این تحقیقات در این باره می‌گوید: ما همیشه به دنبال بهترین راه برای گسترش راه‌های درمانی هستیم که بتواند برای بازیکنان سودمند باشد. هنگامی که این ژل به تولید انبوه برسد، یعنی ما از سودمند بودن آن برای بازیکنان مطمئن شده ایم. محققان درصدد هستند تا ابتدا این روش را بر روی حیوانات امتحان کنند و اگر نتیجه‌ مطلوب بود، بعد از حدود پنج سال دوره آزمایش آن را بر روی انسان‌ها شروع خواهند کرد.





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

غالبا بعد از آسیب‌دیدگی‌ به بازیکنان پیشنهاد می‌شود که بر روی محل آسیب‌دیدگی‌ یخ بگذارند. گاهی اوقات نیز از گرم کردن برای درمان استفاده می‌شود. حال این سوال پیش می‌آید که کدام یک از این راه‌ها برای درمان آسیب‌دیدگی‌ مناسب تر هستند؟

، یکی از پزشکان ورزشی مرکز پزشکی پن استیت آمریکا معتقد است که این مساله به جریان خون بستگی دارد. هنگامی که آسیب می‌بینند باید از فرمول استراحت، یخ، کمپرس و بالا بردن محل آسیب‌دیدگی‌ استفاده کنید. بالا بردن محل آسیب‌دیدگی‌ بسیار موثر است، زیرا جریان خون به محل آسیب‌دیدگی‌ کمتر می‌شود و میزان ورم محل آسیب کاهش می یابد.

خنک کردن محل آسیب باعث می‌شود که رگ‌های خونی منقبض شوند و میزان ورم کمتر شود. کمتر شدن ورم باعث افزایش سرعت درمان و ریکاوری می‌شود.

گذاشتن یخ بر روی محل آسیب‌دیدگی‌ 48 تا 72 ساعت بعد از بروز آن مناسب است و احتمال ایجاد آسیب‌دیدگی‌ بیشتر را کم می‌کند. گذاشتن یخ از میزان درد نیز می‌کاهد.

توصیه می‌شود که یخ را به مدت 20 دقیقه در هر ساعت بر روی محل آسیب‌دیدگی‌ قرار دهیم. به این شکل مشکل پوستی ایجاد نمی‌شود و زمان به پوست داده می‌شود تا بین هر مرحله یخ گذاری ریکاوری انجام دهد. استفاده از بسته های یخ مسطح که بتوان آنها را دور قسمت آسیب‌دیده پیچیده مناسب‌تر است. باید توجه کرد که به دلیل وجود مواد شیمیایی در کیسه‌های فریزر ممکن است پوست دچار مشکل شود. بنا‌بر‌این باید زمان کافی برای ریکاوری به پوست داده شود.

گرما برای از بین بردن درد در عضلات و کاهش تنش و سوزش در این نواحی موثر است. گرما باعث افزایش جریان خون می‌شود که در نتیجه‌ مواد مغذی بیشتری به ناحیه آسیب‌دیده می‌رسد. این کار برای درمان احتیاج است. گرما باعث افزایش انعطاف پذیری تاندون و عضلات نیز می‌شود.

بازیکنانی که آسیب‌دیدگی‌های قدیمی دارند معمولا قبل از شروع ورزش ناحیه ای را که در آن دچار آسیب بوده‌اند گرم می‌کنند و بعد از ورزش آن را خنک می‌کنند. استفاده از گرمای مرطوب نیز می‌تواند موثر باشد، زیرا رطوبت باعث افزایش نفوذ گرما می‌شود.

نوارهای گرم کننده نیز می‌توانند کمک کنند اما استفاده از بسته گرمایی که رطوبت داشته باشد موثرتر است. بنا‌بر‌این استفاده از یخ و گرما بستگی به زمان و نوع آسیب‌دیدگی‌ دارد.



** جهت ثبت نام در انجمن مربیان و بازیکنان فوتبال ایران و خرید فیلمهای آموزشی فوتبال اینجا را کلیک کنید**





نوع مطلب : پزشکی در فوتبال ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 5 )    1   2   3   4   5   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :